Borstkanker | Haal alles uit het leven

Borstkanker | Haal alles uit het leven

Dit is niet goed dacht ik, dus naar de huisarts. Hij stuurde me meteen door voor een spoed mammagrafie, een echo en punctie volgde… borstkanker.

Mijn naam is Romy, 34 jaar jong, moeder en ongeneeslijke borstkanker

Op mijn 16e werd ik ongepland zwanger en meteen besloop mij het gevoel dat dit zo moest zijn. Na jaren van hard werken en studeren begon mijn leven weer wat rust te krijgen. Ik werkte in de zorg, na jaren in de palliatieve zorg te hebben gewerkt had ik net een jaar mijn droombaan, ambulante nachtzorg. Ook met mijn 2 kinderen ging het goed, de oudste in zijn laatste jaar middelbare school en de jongste laatste jaar basisschool. Maar in de zomer van 2018 was daar ineens die deuk in mijn borst. Dit is niet goed dacht ik, dus naar de huisarts. Hij stuurde me meteen door voor een spoed mammagrafie, een echo en punctie volgde… borstkanker.

De mallemolen begon, het ene onderzoek na het andere, maar het zag ernaar uit dat het niet uitgezaaid was dus ik dacht, dit komt goed. Een jaar uit de running en dan kunnen we weer door.

”Borstkanker, het spijt me mevrouw maar we kunnen u niet meer genezen”

2 dagen voor de eerste chemo zou starten kwam de uitslag van de mri-scan binnen, de kanker bleek volledig uitgezaaid te zijn naar mijn lever en al mijn botten. Dan krijg je de woorden te horen die niemand wil horen… ”het spijt me mevrouw, maar we kunnen u niet meer genezen.”

En nu, altijd heb ik het gevoel gehad dat ik zo jong moeder ben geworden omdat ik niet oud zou worden, de arts bevestigde mijn vermoedens helaas. 

De reis van je leven maken

Ik ben altijd iemand geweest die de positieve kant van de dingen ziet. Ik heb borstkanker en word niet meer beter, maar krijg wel nog de kans om de tijd die me nog gegeven is te gaan genieten. Om alle simpele onbenullige dingen los te laten en intens te gaan leven. Om alles uit het leven te halen wat erin zit.  Dus maakte ik een bucketlist, een lijst vol met grote en kleine dingen die ik zo graag nog samen met mijn kinderen, ouders en vrienden wil doen. Via social media kwam ik in contact met andere lotgenoten. Aan hen heb ik zoveel steun, als geen ander begrijpen ze waar je doorheen gaat, één woord is al genoeg. De reis van je leven maken is dan ook een van onze grootste wens.

Dat ik doorleef in hun gedachten

Helaas kost mijn bucketlist afwerken veel geld. Werken mag en kan ik niet meer wat inhoud dat ik afgekeurd ben. Een salarisdaling van 25 procent en daar bovenop bleek ook nog eens dat je met een uitkering in een hogere belastingschaal komt voor de loonheffing dus mijn salaris is eigenlijk met 35 procent gedaald. Net nu ik het zo hard kan gebruiken, ziekenhuisbezoeken, eigen bijdrages voor medicijnen, enz. Maar ook om nog zoveel mogelijk herinneringen te maken met al mijn dierbaren. Want zij moeten afscheid gaan nemen van mij, maar ik moet afscheid gaan nemen van hun allemaal. Mijn wens is dan ook dat ik doorleef in hun gedachten, dat iedereen mijn kinderen kan vertellen wie ik was, hoe ik was en hoe ik in het leven stond.

Geef een reactie